STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзьму́тая
м. дзьму́ты н. дзьму́тае мн. дзьму́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзьму́тай, дзьму́тае
м. дзьму́тага н. дзьму́тага мн. дзьму́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзьму́тай
м. дзьму́таму н. дзьму́таму мн. дзьму́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзьму́тую
м. дзьму́ты (неадуш.), дзьму́тага (адуш.) н. дзьму́тае мн. дзьму́тыя (неадуш.), дзьму́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзьму́тай, дзьму́таю
м. дзьму́тым н. дзьму́тым мн. дзьму́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзьму́тай
м. дзьму́тым н. дзьму́тым мн. дзьму́тых |
скарбніца
Пытае старасць, што прыгатавала маладосць.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
dźmuty — беларуская лацінка
Слова дзьмуты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзьмухаўцовы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзы́нкаць (8)
(7) прыку́ты ‹
› дзы́нкнуць (9)
(7) прыку́ты ‹
› дзьме́нне (8)
(6) няку́ты ‹
› дзьму́х (6)
(10) абадзьму́ты ‹
› дзьмухаве́ц (10)
(10) абадзьму́ты ‹
› дзьму́ханне (10)
(10) абадзьму́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!