STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
UK: dandelion
брыт. [ˈdændɪlaɪən]
a yellow wild flower
any of a genus (Taraxacum) of yellow-flowered composite herbs with milky sap
одуванчик
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзьмухавец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзьмухаве́ц мн. дзьмухаўцы́ |
| Родны каго? чаго? |
дзьмухаўца́ мн. дзьмухаўцо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дзьмухаўцу́ мн. дзьмухаўца́м |
| Вінавальны каго? што? |
дзьмухаве́ц мн. дзьмухаўцы́ |
| Творны кім? чым? |
дзьмухаўцо́м мн. дзьмухаўца́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дзьмухаўцы́ мн. дзьмухаўца́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Вельмі раз'юшвае, калі пішаш «усе», а гугл выпраўляе на «усё».
dźmuchaviec — беларуская лацінка
Слова дзьмухавец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзьмухавец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзьмуханне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзьме́нне (8)
(10) бээнэфавец ‹
› дзьму́ты (7)
(7) ве́хавец ‹
› дзьму́х (6)
(12) зменаве́хавец ‹
› дзьму́ханне (10)
(5) шаве́ц ‹
› дзьмухану́ць (11)
(9) узвышавец ‹
› дзьмухаўцо́вы (12)
(10) карача́евец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Twitter: @Rudzi_game