аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзіко́ва
м. дзіко́ў н. дзіко́ва мн. дзіко́вы |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзіко́вай
м. дзіко́вага н. дзіко́вага мн. дзіко́вых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзіко́вай
м. дзіко́ваму н. дзіко́ваму мн. дзіко́вым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзіко́ву
м. дзіко́ў (неадуш.), дзіко́вага (адуш.) н. дзіко́ва мн. дзіко́вы (неадуш.), дзіко́вых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзіко́вай
м. дзіко́вым н. дзіко́вым мн. дзіко́вымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзіко́вай
м. дзіко́вым н. дзіко́вым мн. дзіко́вых |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
я не душніла, я перфекцыяніст
dzikoŭ — беларуская лацінка
Слова дзікоў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзікунскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіклі́васць (11)
(6) Ушако́ў ‹
› дзіклі́вы (8)
(6) Лужко́ў ‹
› дзіко́вы (7)
(7) дружко́ў ‹
› дзіку́н (6)
(7) куліко́ў ‹
› дзіку́нка (8)
(8) лесніко́ў ‹
› дзіку́нскі (9)
(9) Максімко́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.