аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзікун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіку́н мн. дзікуны́ |
| Родны каго? чаго? |
дзікуна́ мн. дзікуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дзікуну́ мн. дзікуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
дзікуна́ мн. дзікуно́ў |
| Творны кім? чым? |
дзікуно́м мн. дзікуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дзікуне́ мн. дзікуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляжа́ць як бэ́ля, п'я́ны як бэ́ля
пра п'янага да непрытомнасці, пра моцна п'янага чалавекаЛявося захаплялася ёгай, медытацыяй, аўтатрэнінгам… Але потым паспрабавала каньяк і зразумела, што ён зусім не горшы.
нічуць, ніколечкі, аніdzikun — беларуская лацінка
Слова дзікун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзікун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзікунка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіклі́вы (8)
(3) ку́н ‹
› дзіко́вы (7)
(6) скаку́н ‹
› дзіко́ў (6)
(6) плаку́н ‹
› дзіку́нка (8)
(11) напаўдзіку́н ‹
› дзіку́нскі (9)
(6) кліку́н ‹
› дзіку́нскі (9)
(5) сіку́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.