STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзікунка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіку́нка мн. дзіку́нкі |
| Родны каго? чаго? |
дзіку́нкі мн. дзіку́нак |
| Давальны каму? чаму? |
дзіку́нцы мн. дзіку́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзіку́нку мн. дзіку́нак |
| Творны кім? чым? |
дзіку́нкай, дзіку́нкаю мн. дзіку́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіку́нцы мн. дзіку́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто працуе, таму і шанцуе.
— Я вам кажу як псіхолаг: напішыце ліст чалавеку, які вас раз'юшвае, і спаліце яго...
— Ну добра. А з лістом што рабіць?
dzikunka — беларуская лацінка
Слова дзікунка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзікунка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзікунства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіко́вы (7)
(9) мараду́нка ‹
› дзіко́ў (6)
(9) знайду́нка ‹
› дзіку́н (6)
(7) мяду́нка ‹
› дзіку́нскі (9)
(8) апяку́нка ‹
› дзіку́нскі (9)
(5) лу́нка ‹
› дзіку́нства (10)
(6) тру́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
