STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзікунства
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіку́нства мн. дзіку́нствы |
| Родны каго? чаго? |
дзіку́нства мн. дзіку́нстваў |
| Давальны каму? чаму? |
дзіку́нству мн. дзіку́нствам |
| Вінавальны каго? што? |
дзіку́нства мн. дзіку́нствы |
| Творны кім? чым? |
дзіку́нствам мн. дзіку́нствамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіку́нстве мн. дзіку́нствах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
Ці лічыцца чалавек беларускамоўным, калі на порнхабе шукае па-расейску?
dzikunstva — беларуская лацінка
Слова дзікунства (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзікунства — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзікуша + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіку́нка (8)
(12) амікашо́нства ‹
› дзіку́нскі (9)
(10) гарду́нства ‹
› дзіку́нскі (9)
(9) лізу́нства ‹
› дзіку́ша (7)
(10) кліку́нства ‹
› дзілі́нканне (11)
(10) апяку́нства ‹
› дзілі́нкаць (10)
(9) хапу́нства ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
