мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзіку́нскі — прыметнік дзіку́ша — назоўнік
канцэпт

дзікунства

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзікунства
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзіку́нства

мн.  дзіку́нствы
Родны
каго? чаго?
дзіку́нства

мн.  дзіку́нстваў
Давальны
каму? чаму?
дзіку́нству

мн.  дзіку́нствам
Вінавальны
каго? што?
дзіку́нства

мн.  дзіку́нствы
Творны
кім? чым?
дзіку́нствам

мн.  дзіку́нствамі
Месны
у кім? у чым?
дзіку́нстве

мн.  дзіку́нствах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.


У космасе ніхто не пачуе твой крык.
У твітэры ніхто не прачытае твой твіт.

а на старніку прачытае

dzikunstva — беларуская лацінка

Слова дзікунства (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзікунства — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзікуша + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзіку́нка (8)

(12) амікашо́нства

дзіку́нскі (9)

(10) гарду́нства

дзіку́нскі (9)

(9) лізу́нства

дзіку́ша (7)

(10) кліку́нства

дзілі́нканне (11)

(10) апяку́нства

дзілі́нкаць (10)

(9) хапу́нства


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мяса па-французску

анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо