дзілінканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзілінканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзілі́нканне мн. дзілі́нканні
Родны каго? чаго?	дзілі́нкання мн. дзілі́нканняў
Давальны каму? чаму?	дзілі́нканню мн. дзілі́нканням
Вінавальны каго? што?	дзілі́нканне мн. дзілі́нканні
Творны кім? чым?	дзілі́нканнем мн. дзілі́нканнямі
Месны у кім? у чым?	дзілі́нканні мн. дзілі́нканнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

dzilinkannie — беларуская лацінка

Слова дзілінканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: