STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзілінканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзілі́нканне мн. дзілі́нканні |
| Родны каго? чаго? |
дзілі́нкання мн. дзілі́нканняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзілі́нканню мн. дзілі́нканням |
| Вінавальны каго? што? |
дзілі́нканне мн. дзілі́нканні |
| Творны кім? чым? |
дзілі́нканнем мн. дзілі́нканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзілі́нканні мн. дзілі́нканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
Калі працаваць вельмі шмат, можна стаць самым багатым чалавекам на могілках.
dzilinkannie — беларуская лацінка
Слова дзілінканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзілінканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзіньканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіку́нскі (9)
(9) бля́мканне ‹
› дзіку́нства (10)
(9) кля́мканне ‹
› дзіку́ша (7)
(9) пля́мканне ‹
› дзілі́нкаць (10)
(11) дзылі́нканне ‹
› Дзі́на (5)
(10) тылі́нканне ‹
› дзі́нь (5)
(10) дзвы́нканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
