аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плямканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пля́мканне мн. пля́мканні |
| Родны каго? чаго? |
пля́мкання мн. пля́мканняў |
| Давальны каму? чаму? |
пля́мканню мн. пля́мканням |
| Вінавальны каго? што? |
пля́мканне мн. пля́мканні |
| Творны кім? чым? |
пля́мканнем мн. пля́мканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
пля́мканні мн. пля́мканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Будзь простым — і да цябе пацягнуцца простыя, нецікавыя людзі.
pliamkannie — беларуская лацінка
Слова плямканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плямканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плямкасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пля́міцца (8)
(8) цю́мканне ‹
› пля́міць (7)
(9) бля́мканне ‹
› пля́мка (6)
(9) кля́мканне ‹
› пля́мкасць (9)
(11) дзілі́нканне ‹
› пля́мкаць (8)
(11) дзылі́нканне ‹
› пля́мкі (6)
(10) тылі́нканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.