аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плямка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пля́мка мн. пля́мкі |
| Родны каго? чаго? |
пля́мкі мн. пля́мак |
| Давальны каму? чаму? |
пля́мцы мн. пля́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
пля́мку мн. пля́мкі |
| Творны кім? чым? |
пля́мкай, пля́мкаю мн. пля́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пля́мцы мн. пля́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не лягчэй будзе жыць, калі будзеш галасіць.
Плач, галасі, а рады не дасі.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
pliamka — беларуская лацінка
Слова плямка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плямка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плямканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пля́місты (8)
(6) сія́мка ‹
› пля́міцца (8)
(5) ля́мка ‹
› пля́міць (7)
(6) кля́мка ‹
› пля́мканне (9)
(8) запля́мка ‹
› пля́мкасць (9)
(5) ця́мка ‹
› пля́мкаць (8)
(5) ба́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.