аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клямка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кля́мка мн. кля́мкі |
| Родны каго? чаго? |
кля́мкі мн. кля́мак |
| Давальны каму? чаму? |
кля́мцы мн. кля́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
кля́мку мн. кля́мкі |
| Творны кім? чым? |
кля́мкай, кля́мкаю мн. кля́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кля́мцы мн. кля́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тры грошы не варты.
гэты ваш старнік— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.
kliamka — беларуская лацінка
Слова клямка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клямка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клямканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кля́марны (8)
(4) я́мка ‹
› кля́мачка (8)
(6) сія́мка ‹
› кля́мачны (8)
(5) ля́мка ‹
› кля́мканне (9)
(6) пля́мка ‹
› кля́мкаць (8)
(8) запля́мка ‹
› кля́мкнуць (9)
(5) ця́мка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.