аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзвынканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзвы́нканне мн. дзвы́нканні |
| Родны каго? чаго? |
дзвы́нкання мн. дзвы́нканняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзвы́нканню мн. дзвы́нканням |
| Вінавальны каго? што? |
дзвы́нканне мн. дзвы́нканні |
| Творны кім? чым? |
дзвы́нканнем мн. дзвы́нканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзвы́нканні мн. дзвы́нканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
МЕНШ пішуць без Ь
штраф не менш за 100 талераўdzvynkannie — беларуская лацінка
Слова дзвынканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзвынканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзвэнканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Дзвіна́ (6)
(11) дзілі́нканне ‹
› Дзві́нск (7)
(11) дзылі́нканне ‹
› дзві́нскі (8)
(10) тылі́нканне ‹
› дзвы́нкаць (9)
(9) бзы́нканне ‹
› дзвы́нкнуць (10)
(9) дзы́нканне ‹
› дзвэ́нканне (10)
(9) хлы́нканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.