STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова хлынканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хлы́нканне мн. хлы́нканні |
| Родны каго? чаго? |
хлы́нкання мн. хлы́нканняў |
| Давальны каму? чаму? |
хлы́нканню мн. хлы́нканням |
| Вінавальны каго? што? |
хлы́нканне мн. хлы́нканні |
| Творны кім? чым? |
хлы́нканнем мн. хлы́нканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
хлы́нканні мн. хлы́нканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
chlynkannie — беларуская лацінка
Слова хлынканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хлынканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хлыст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хлу́снік (7)
(10) дзвы́нканне ‹
› хлусня́ (6)
(9) бзы́нканне ‹
› хлыбасну́ць (10)
(9) дзы́нканне ‹
› хлы́нкацца (9)
(9) бры́нканне ‹
› хлы́нкаць (8)
(9) дры́нканне ‹
› хлы́нуць (7)
(9) тры́нканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай