STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзынканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзы́нканне мн. дзы́нканні |
| Родны каго? чаго? |
дзы́нкання мн. дзы́нканняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзы́нканню мн. дзы́нканням |
| Вінавальны каго? што? |
дзы́нканне мн. дзы́нканні |
| Творны кім? чым? |
дзы́нканнем мн. дзы́нканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзы́нканні мн. дзы́нканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вер не сказу, а паказу.
Траўматалогія на 5 паверсе.
dzynkannie — беларуская лацінка
Слова дзынканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзынканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзьменне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзын-дзы́н (9)
(10) тылі́нканне ‹
› дзы́ндзік (8)
(10) дзвы́нканне ‹
› дзы́ндра (7)
(9) бзы́нканне ‹
› дзынкацца (9)
(9) хлы́нканне ‹
› дзы́нкаць (8)
(9) бры́нканне ‹
› дзы́нкнуць (9)
(9) дры́нканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
