аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дрынканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дры́нканне мн. дры́нканні |
| Родны каго? чаго? |
дры́нкання мн. дры́нканняў |
| Давальны каму? чаму? |
дры́нканню мн. дры́нканням |
| Вінавальны каго? што? |
дры́нканне мн. дры́нканні |
| Творны кім? чым? |
дры́нканнем мн. дры́нканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дры́нканні мн. дры́нканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца
drynkannie — беларуская лацінка
Слова дрынканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дрынканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дрыпанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дры́нда (6)
(9) дзы́нканне ‹
› дры́ндаць (8)
(9) хлы́нканне ‹
› дрынду́шка (9)
(9) бры́нканне ‹
› дры́нкацца (9)
(9) тры́нканне ‹
› дры́нкаць (8)
(10) дзвэ́нканне ‹
› дры́нкнуць (9)
(9) брэ́нканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.