аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзвэнканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзвэ́нканне мн. дзвэ́нканні |
| Родны каго? чаго? |
дзвэ́нкання мн. дзвэ́нканняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзвэ́нканню мн. дзвэ́нканням |
| Вінавальны каго? што? |
дзвэ́нканне мн. дзвэ́нканні |
| Творны кім? чым? |
дзвэ́нканнем мн. дзвэ́нканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзвэ́нканні мн. дзвэ́нканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць
— Мам, я іду на вуліцу. Што трэба купіць?
— Купі кватэру і жыві асобна.
dzvenkannie — беларуская лацінка
Слова дзвэнканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзвэнканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзёб + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзвы́нканне (10)
(9) бры́нканне ‹
› дзвы́нкаць (9)
(9) дры́нканне ‹
› дзвы́нкнуць (10)
(9) тры́нканне ‹
› дзвэ́нкаць (9)
(9) брэ́нканне ‹
› дзвэ́нкнуць (10)
(6) о́канне ‹
› дзвярны́ (7)
(10) падво́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.