дзвэнкаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзвэнкаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзвэ́нкаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзвэ́нкаю мы дзвэ́нкаем ты дзвэ́нкаеш вы дзвэ́нкаеце ён, яна, яно дзвэ́нкае яны дзвэ́нкаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзвэ́нкала м. дзвэ́нкаў н. дзвэ́нкала мн. дзвэ́нкалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзвэ́нкай вы дзвэ́нкайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзвэ́нкаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы

Інэмуры — быць у сне і прысутнічаць адначасова. У заходняй культуры сон на працы звычайна разглядаецца як некампетэнтнасць, а ў Японіі — як доказ адданасці і самааддачы. Пакажы начальніку.

Дзённы сон 15-20 хвілін, не больш!

dzvenkać — беларуская лацінка

Слова дзвэнкаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: