STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзындзік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзы́ндзік мн. дзы́ндзікі |
| Родны каго? чаго? |
дзы́ндзіка мн. дзы́ндзікаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзы́ндзіку мн. дзы́ндзікам |
| Вінавальны каго? што? |
дзы́ндзіка мн. дзы́ндзікаў |
| Творны кім? чым? |
дзы́ндзікам мн. дзы́ндзікамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзы́ндзіку мн. дзы́ндзіках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва
Які ён гога! які дока!— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
dzyndzik — беларуская лацінка
Слова дзындзік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзындзік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзындра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзы́н (4)
(10) краяві́дзік ‹
› дзын-дзылы́н (11)
(8) адкі́дзік ‹
› дзын-дзы́н (9)
(7) ду́ндзік ‹
› дзы́ндра (7)
(9) валы́ндзік ‹
› дзы́нканне (9)
(8) шлы́ндзік ‹
› дзынкацца (9)
(8) бры́ндзік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
