дзындзік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзындзік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзы́ндзік мн. дзы́ндзікі
Родны каго? чаго?	дзы́ндзіка мн. дзы́ндзікаў
Давальны каму? чаму?	дзы́ндзіку мн. дзы́ндзікам
Вінавальны каго? што?	дзы́ндзіка мн. дзы́ндзікаў
Творны кім? чым?	дзы́ндзікам мн. дзы́ндзікамі
Месны у кім? у чым?	дзы́ндзіку мн. дзы́ндзіках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

dzyndzik — беларуская лацінка

Слова дзындзік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: