Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 хлынуць, -не; закончанае трыванне
  1. Паліцца адразу, раптоўна, пацячы патокам. З шумам хлынула вада ў канал і пабегла далей і далей, несучы з сабою пясок, кусочкі дрэва, траву. ← Якуб Колас. [Максім Багдановіч] хацеў нешта сказаць, але хлынула кроў з горла... ← Сцяпан Александровіч. / Пра святло, паветра і пад. Расчыніліся дзверы, у аўтобус хлынула свежае, дрыготкае паветра з нейкім мяккім халодным пахам. ← Вячаслаў Адамчык. Не прачнуўся.. [баец] ні ад скрыпу дзвярэй, ні ад святла, што хлынула сюды з аснежанага, сонечнага двара. ← Янка Брыль. / у пераноснае значэнне ужыв. Паэт захапляецца сілай чалавечага розуму, мудрасцю і прагрэсам навукі, але яго турбуе, трывожыць, каб гэта навука ў руках нелюдзяў не хлынула новым горам на жыццё людзей. ← Антон Бялевіч. // пераноснае значэнне Раптам з'явіцца, узнікнуць (пра думкі, пачуцці і пад.). І абаім ім [мужу і жонцы] сэрца сціскаецца, Дум усялякіх хлынула цьма. ← Янка Купала. Морам хлынула ў душу Хадкевіча радасць і шчасце. ← Алена Васілевіч.
  2. Раптам прыліць да твару (пра кроў). Саша адчула, як да шчок, да вушэй хлынула кроў, запульсавала ў шыі, у скронях, а ў грудзях стала пуста і холадна. ← Іван Шамякін. «От халера», — папракнуў я сябе за сваю назойлівасць і тут жа сам пачырванеў — адчуў, як хлынула кроў да шчок — ад таго, што прымусіў людзей хвалявацца. ← Іван Чыгрынаў.
  3. Імкліва, раптоўна, усёй масай пайсці, накіравацца куды-н. (пра людзей). Танец якраз кончыўся, і, разагрэтыя полькай, хлопцы і дзяўчаты хлынулі ў сенцы. ← Алесь Асіпенка. Празвінеў званок. У вагоны хлынулі людзі. ← Ілья Гурскі. // пераноснае значэнне з'явіцца ў вялікай колькасці. У майстэрню хлынулі заказы.
  •••
  Кроў хлынула ў галаву гл. кроў.