STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хлусня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хлусня́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
хлусні́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
хлусні́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
хлусню́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
хлуснёй, хлуснёю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
хлусні́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
chlusnia — беларуская лацінка
Слова хлусня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хлусня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хлынканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хлуслі́вы (8)
(5) пе́сня ‹
› хлуслі́ўка (9)
(6) бро́сня ‹
› хлу́снік (7)
(8) за́барсня ‹
› хлыбасну́ць (10)
(7) мітусня́ ‹
› хлы́нканне (9)
(8) заўчэ́сня ‹
› хлы́нкацца (9)
(8) балбатня́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
