мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзінь-дзінь — выклічнік дзі́нькаць — дзеяслоў
канцэпт

дзіньканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзіньканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзі́ньканне

мн.  дзі́ньканні
Родны
каго? чаго?		 дзі́нькання

мн.  дзі́ньканняў
Давальны
каму? чаму?		 дзі́ньканню

мн.  дзі́ньканням
Вінавальны
каго? што?		 дзі́ньканне

мн.  дзі́ньканні
Творны
кім? чым?		 дзі́ньканнем

мн.  дзі́ньканнямі
Месны
у кім? у чым?		 дзі́ньканні

мн.  дзі́ньканнях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бацька і маці ад Бога ў хаце, хто іх зневажае, дабра не знае.


Які ж ты беларус, калі ў цябе няма спіса, як у Ар'і Старк?


dzińkannie — беларуская лацінка

Слова дзіньканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзіньканне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзіра + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Дзі́на (5)

(9) ка́ньканне ‹

› дзі́нь (5)

(11) дзве́ньканне ‹

› дзінь-дзінь (11)

(9) це́ньканне ‹

› дзі́нькаць (9)

(9) пі́ньканне ‹

› дзі́нькнуць (10)

(9) ці́ньканне ‹

› дзіра́ (5)

(10) брэ́ньканне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

крыніца маладосці