STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзіньканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзі́ньканне мн. дзі́ньканні |
| Родны каго? чаго? |
дзі́нькання мн. дзі́ньканняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзі́ньканню мн. дзі́ньканням |
| Вінавальны каго? што? |
дзі́ньканне мн. дзі́ньканні |
| Творны кім? чым? |
дзі́ньканнем мн. дзі́ньканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзі́ньканні мн. дзі́ньканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.
— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
dzińkannie — беларуская лацінка
Слова дзіньканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзіньканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзіра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Дзі́на (5)
(9) ка́ньканне ‹
› дзі́нь (5)
(11) дзве́ньканне ‹
› дзінь-дзінь (11)
(9) це́ньканне ‹
› дзі́нькаць (9)
(9) пі́ньканне ‹
› дзі́нькнуць (10)
(9) ці́ньканне ‹
› дзіра́ (5)
(10) брэ́ньканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Як напужаць супрацоўніка медкамісіі.