STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова піньканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пі́ньканне мн. пі́ньканні |
| Родны каго? чаго? |
пі́нькання мн. пі́ньканняў |
| Давальны каму? чаму? |
пі́ньканню мн. пі́ньканням |
| Вінавальны каго? што? |
пі́ньканне мн. пі́ньканні |
| Творны кім? чым? |
пі́ньканнем мн. пі́ньканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
пі́ньканні мн. пі́ньканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)
— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.
pińkannie — беларуская лацінка
Слова піньканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піньканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пі́нчар (6)
(11) дзве́ньканне ‹
› пінь-пі́нь (9)
(9) це́ньканне ‹
› піньё́н (6)
(10) дзі́ньканне ‹
› пі́нькаць (8)
(9) ці́ньканне ‹
› пі́нькнуць (9)
(10) брэ́ньканне ‹
› піо́н (4)
(10) трэ́ньканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
