мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
Джэ́фры — назоўнік дзве́нькаць — дзеяслоў
канцэпт

дзвеньканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзвеньканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзве́ньканне

мн.  дзве́ньканні
Родны
каго? чаго?
дзве́нькання

мн.  дзве́ньканняў
Давальны
каму? чаму?
дзве́ньканню

мн.  дзве́ньканням
Вінавальны
каго? што?
дзве́ньканне

мн.  дзве́ньканні
Творны
кім? чым?
дзве́ньканнем

мн.  дзве́ньканнямі
Месны
у кім? у чым?
дзве́ньканні

мн.  дзве́ньканнях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто поле троіць, той хлеб кроіць.

Прыказка.

Як гэта ты супраць гендарна-нейтральных прыбіральняў? А што ў цябе ў гародзе стаіць?


dzvieńkannie — беларуская лацінка

Слова дзвеньканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзвеньканне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзверцы + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


Джэ́ферсан (9)

(8) пшы́канне

Джэфірыс (8)

(9) бу́льканне

Джэ́фры (6)

(9) ка́ньканне

дзве́нькаць (10)

(9) це́ньканне

дзве́рны (7)

(10) дзі́ньканне

дзве́рцы (7)

(9) пі́ньканне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

заспакаенне