дзвенькаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзвенькаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзве́нькаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзве́нькаю мы дзве́нькаем ты дзве́нькаеш вы дзве́нькаеце ён, яна, яно дзве́нькае яны дзве́нькаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзве́нькала м. дзве́нькаў н. дзве́нькала мн. дзве́нькалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзве́нькай вы дзве́нькайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзве́нькаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

dzvieńkać — беларуская лацінка

Слова дзвенькаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: