аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каньканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ка́ньканне мн. ка́ньканні |
| Родны каго? чаго? |
ка́нькання мн. ка́ньканняў |
| Давальны каму? чаму? |
ка́ньканню мн. ка́ньканням |
| Вінавальны каго? што? |
ка́ньканне мн. ка́ньканні |
| Творны кім? чым? |
ка́ньканнем мн. ка́ньканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
ка́ньканні мн. ка́ньканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Колькі б воўк ні валок, павалакуць і воўка.
У бібліятэцы я запытаў, ці ёсць у іх кнігі пра параною. Бібліятэкарка мне шапнула: «Яны якраз за вамі»…
kańkannie — беларуская лацінка
Слова каньканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каньканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каньканнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канькабе́жны (11)
(7) шы́канне ‹
› ка́нькала (8)
(8) пшы́канне ‹
› ка́нькала (8)
(9) бу́льканне ‹
› ка́ньканнік (10)
(11) дзве́ньканне ‹
› ка́ньканніца (11)
(9) це́ньканне ‹
› ка́нькаць (8)
(10) дзі́ньканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.