мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ка́нькала — назоўнік ка́ньканнік — назоўнік
канцэпт

каньканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова каньканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ка́ньканне

мн.  ка́ньканні
Родны
каго? чаго?
ка́нькання

мн.  ка́ньканняў
Давальны
каму? чаму?
ка́ньканню

мн.  ка́ньканням
Вінавальны
каго? што?
ка́ньканне

мн.  ка́ньканні
Творны
кім? чым?
ка́ньканнем

мн.  ка́ньканнямі
Месны
у кім? у чым?
ка́ньканні

мн.  ка́ньканнях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.


— Ты такая прыгожая! Калі заканчваеш працаваць?
— У 60, калі ўсё будзе добра.


kańkannie — беларуская лацінка

Слова каньканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік каньканне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове каньканнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


канькабе́жны (11)

(7) шы́канне

ка́нькала (8)

(8) пшы́канне

ка́нькала (8)

(9) бу́льканне

ка́ньканнік (10)

(11) дзве́ньканне

ка́ньканніца (11)

(9) це́ньканне

ка́нькаць (8)

(10) дзі́ньканне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тут не глыбока