мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ка́нькала — назоўнік ка́ньканне — назоўнік
канцэпт

канькала

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова канькала
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ка́нькала

мн.  ка́нькалы
Родны
каго? чаго?		 ка́нькалы

мн.  ка́нькал
Давальны
каму? чаму?		 ка́нькалу

мн.  ка́нькалам
Вінавальны
каго? што?		 ка́нькалу

мн.  ка́нькал
Творны
кім? чым?		 ка́нькалам

мн.  ка́нькаламі
Месны
у кім? у чым?		 ка́нькале

мн.  ка́нькалах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.


Калі мне кажуць «Назаўтра раніцай ты аб гэтым пашкадуеш» — я сплю да абеду.


kańkala — беларуская лацінка

Слова канькала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік канькала — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове каньканне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› канькабе́жац (11)

(7) га́ўкала ‹

› канькабе́жка (11)

(9) Махачкала́ ‹

› канькабе́жны (11)

(5) шкала́ ‹

› ка́ньканне (9)

(5) ю́кала ‹

› ка́ньканнік (10)

(6) ляка́ла ‹

› ка́ньканніца (11)

(4) ма́ла ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

эвалюцыя