Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шкала, -ы, жаночы род
  1. Лінейка або табліца з дзяленнямі ў розных прыборах. Музыка абарвалася, і збянтэжаны Валерый пачаў ганяць стрэлку па асветленай шкале прыёмніка. ← Алесь Стаховіч. Я зазірнула на шкалу [тэрмометра], чорная стрэлка ўпарта трымалася на трэцім дзяленні. ← Алесь Савіцкі.
  2. Сістэма лікаў, пераменных велічынь ва ўзыходным і сыходным парадку, прынятых для вымярэння, вызначэння, ацэнкі і пад. Шкала тэмпературы. Шкала заработнай платы.
   [Ад лац. scala — лесвіца.]

❌

шкала

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шкала
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шкала́ мн. шка́лы
Родны каго? чаго?	шкалы́ мн. шка́л
Давальны каму? чаму?	шкале́ мн. шка́лам
Вінавальны каго? што?	шкалу́ мн. шка́лы
Творны кім? чым?	шкало́й, шкало́ю мн. шка́ламі
Месны у кім? у чым?	шкале́ мн. шка́лах
Клічная форма	— мн. —

Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!

Чаму ніхто не выпускае гарэлку «Радасць-весялуха»?

Слова шкала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шкала — у родным, давальным, творным і месным склоне

шкала

Навігатар

Мемчыкі