аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шкала́ мн. шка́лы |
| Родны каго? чаго? |
шкалы́ мн. шка́л |
| Давальны каму? чаму? |
шкале́ мн. шка́лам |
| Вінавальны каго? што? |
шкалу́ мн. шка́лы |
| Творны кім? чым? |
шкало́й, шкало́ю мн. шка́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
шкале́ мн. шка́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— У вас пракрастынацыя.
— Доктар, я буду жыць?
— Так, але потым.
škala — беларуская лацінка
Слова шкала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкалік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкадо́ўлівы (10)
(7) га́ўкала ‹
› шкадо́ўнік (9)
(7) га́ўкала ‹
› шкадо́ўніца (10)
(9) Махачкала́ ‹
› шка́лік (6)
(8) ка́нькала ‹
› шка́льны (7)
(8) ка́нькала ‹
› шкаля́р (6)
(5) ю́кала ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск