аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шкалік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шка́лік мн. шка́лікі |
| Родны каго? чаго? |
шка́ліка мн. шка́лікаў |
| Давальны каму? чаму? |
шка́ліку мн. шка́лікам |
| Вінавальны каго? што? |
шка́лік мн. шка́лікі |
| Творны кім? чым? |
шка́лікам мн. шка́лікамі |
| Месны у кім? у чым? |
шка́ліку мн. шка́ліках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
škalik — беларуская лацінка
Слова шкалік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкалік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкаляр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкадо́ўнік (9)
(11) узаемазалік ‹
› шкадо́ўніца (10)
(8) парка́лік ‹
› шкала́ (5)
(8) маска́лік ‹
› шка́льны (7)
(5) налі́к ‹
› шкаля́р (6)
(7) пена́лік ‹
› шкаля́рскі (9)
(8) паўналі́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.