аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мядунка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мяду́нка мн. мяду́нкі |
| Родны каго? чаго? |
мяду́нкі мн. мяду́нак |
| Давальны каму? чаму? |
мяду́нцы мн. мяду́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
мяду́нку мн. мяду́нкі |
| Творны кім? чым? |
мяду́нкай, мяду́нкаю мн. мяду́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мяду́нцы мн. мяду́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»miadunka — беларуская лацінка
Слова мядунка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мядунка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мяжа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мядо́ўнік (8)
(7) ладу́нка ‹
› мяду́ніца (8)
(9) мараду́нка ‹
› мяду́нічка (9)
(9) знайду́нка ‹
› мяду́нкавы (9)
(8) дзіку́нка ‹
› мяжа́ (4)
(8) апяку́нка ‹
› мяжа́нскі (8)
(5) лу́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.