аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лунка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лу́нка мн. лу́нкі |
| Родны каго? чаго? |
лу́нкі мн. лу́нак |
| Давальны каму? чаму? |
лу́нцы мн. лу́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
лу́нку мн. лу́нкі |
| Творны кім? чым? |
лу́нкай, лу́нкаю мн. лу́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лу́нцы мн. лу́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Цяжка быць стройным і цвярозым, калі ў цябе ёсць грошы на ежу і бухло.
lunka — беларуская лацінка
Слова лунка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лунка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лункакапальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› луніне́цкі (9)
(7) мяду́нка ‹
› лу́нінскі (8)
(8) дзіку́нка ‹
› луні́т (5)
(8) апяку́нка ‹
› лункакапа́льнік (14)
(6) тру́нка ‹
› лу́нненскі (9)
(8) матру́нка ‹
› лу́ннік (6)
(8) матру́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Орша