аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
лу́нінскі — прыметнік лу́нка — назоўнік
канцэпт

луніт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова луніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
луні́т

мн.  луні́ты
Родны
каго? чаго?
луні́ту

мн.  луні́таў
Давальны
каму? чаму?
луні́ту

мн.  луні́там
Вінавальны
каго? што?
луні́т

мн.  луні́ты
Творны
кім? чым?
луні́там

мн.  луні́тамі
Месны
у кім? у чым?
луні́це

мн.  луні́тах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца


вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

lunit — беларуская лацінка

Слова луніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік луніт — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове лунка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


Луніне́ц (7)

(7) стэрні́т

луніне́цкі (9)

(7) этэрні́т

лу́нінскі (8)

(5) дуні́т

лу́нка (5)

(6) алуні́т

лункакапа́льнік (14)

(5) муні́т

лу́нненскі (9)

(6) эпуні́т


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

драпіны