муніт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова муніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	муні́т мн. муні́ты
Родны каго? чаго?	муні́та мн. муні́таў
Давальны каму? чаму?	муні́ту мн. муні́там
Вінавальны каго? што?	муні́та мн. муні́таў
Творны кім? чым?	муні́там мн. муні́тамі
Месны у кім? у чым?	муні́це мн. муні́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.

Нават самы забабонны чалавек не адмовіцца ад трынаццатай зарплаты.

munit — беларуская лацінка

Слова муніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік муніт — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мунітка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› мундзі́рчык (10)

(5) дуні́т ‹

› мундзія́ль (9)

(5) луні́т ‹

› муні́зм (6)

(6) алуні́т ‹

муні́т (5)

› муні́тка (7)

(6) эпуні́т ‹

› муні́цкі (7)

(5) суні́т ‹

› муніцыпалізава́ны (16)

(6) атуні́т ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.