STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дуніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дуні́т мн. дуні́ты |
| Родны каго? чаго? |
дуні́ту мн. дуні́таў |
| Давальны каму? чаму? |
дуні́ту мн. дуні́там |
| Вінавальны каго? што? |
дуні́т мн. дуні́ты |
| Творны кім? чым? |
дуні́там мн. дуні́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
дуні́це мн. дуні́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі
дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэтачарка і старка
зефір і кефір
dunit — беларуская лацінка
Слова дуніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дупа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Ду́нечка (7)
(8) каверні́т ‹
› дуні́лавіцкі (11)
(7) стэрні́т ‹
› Ду́нін (5)
(7) этэрні́т ‹
› дуні́тавы (8)
(5) луні́т ‹
› Дункан (6)
(6) алуні́т ‹
› ду́нуць (6)
(5) муні́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
