STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова атуніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атуні́т мн. атуні́ты |
| Родны каго? чаго? |
атуні́ту мн. атуні́таў |
| Давальны каму? чаму? |
атуні́ту мн. атуні́там |
| Вінавальны каго? што? |
атуні́т мн. атуні́ты |
| Творны кім? чым? |
атуні́там мн. атуні́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
атуні́це мн. атуні́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны гад мае свой яд. (прыказка)
— Ці бываюць у вас прыступы ляноты?
— У мяне бываюць прыступы актыўнасці, а лянота ў мяне ўвесь час.
atunit — беларуская лацінка
Слова атуніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атуніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атупеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атума́ніць (9)
(5) муні́т ‹
› атума́ньвацца (12)
(6) эпуні́т ‹
› атума́ньваць (11)
(5) суні́т ‹
› атупелагало́вы (13)
(7) аўтуніт ‹
› атупе́ласць (10)
(9) бештаўні́т ‹
› атупе́лы (7)
(9) ванадыні́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
