STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова эпуніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпуні́т мн. эпуні́ты |
| Родны каго? чаго? |
эпуні́та мн. эпуні́таў |
| Давальны каму? чаму? |
эпуні́ту мн. эпуні́там |
| Вінавальны каго? што? |
эпуні́т мн. эпуні́ты |
| Творны кім? чым? |
эпуні́там мн. эпуні́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
эпуні́це мн. эпуні́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
ёсць франшы́за, а ёсць франшыза́
epunit — беларуская лацінка
Слова эпуніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпуніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпюр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпсіло́н (7)
(5) луні́т ‹
› эпсілон-амінакапронавы (22)
(6) алуні́т ‹
› эпулі́с (6)
(5) муні́т ‹
› эпю́р (4)
(5) суні́т ‹
› эпю́рны (6)
(6) атуні́т ‹
› Эр-Рыя́д (7)
(7) аўтуніт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ідэя для торціка.