эпуніт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова эпуніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	эпуні́т мн. эпуні́ты
Родны каго? чаго?	эпуні́та мн. эпуні́таў
Давальны каму? чаму?	эпуні́ту мн. эпуні́там
Вінавальны каго? што?	эпуні́т мн. эпуні́ты
Творны кім? чым?	эпуні́там мн. эпуні́тамі
Месны у кім? у чым?	эпуні́це мн. эпуні́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прысто́лак — скрыня ў стале, шуфляда
прыскры́нак — скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

epunit — беларуская лацінка

Слова эпуніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: