аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова эпюр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпю́р мн. эпю́ры |
| Родны каго? чаго? |
эпю́ра мн. эпю́раў |
| Давальны каму? чаму? |
эпю́ру мн. эпю́рам |
| Вінавальны каго? што? |
эпю́р мн. эпю́ры |
| Творны кім? чым? |
эпю́рам мн. эпю́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
эпю́ры мн. эпю́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
epiur — беларуская лацінка
Слова эпюр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпюр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпсілон-амінакапронавы (22)
(5) армю́р ‹
› эпулі́с (6)
(6) турню́р ‹
› эпуні́т (6)
(5) гіпю́р ‹
› эпю́рны (6)
(3) сю́р ‹
› Эр-Рыя́д (7)
(8) канфіцю́р ‹
› эр-рыя́дскі (10)
(6) капцю́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.