STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова канфіцюр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канфіцю́р мн. канфіцю́ры |
| Родны каго? чаго? |
канфіцю́ру мн. канфіцю́раў |
| Давальны каму? чаму? |
канфіцю́ру мн. канфіцю́рам |
| Вінавальны каго? што? |
канфіцю́р мн. канфіцю́ры |
| Творны кім? чым? |
канфіцю́рам мн. канфіцю́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
канфіцю́ры мн. канфіцю́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
kanficiur — беларуская лацінка
Слова канфіцюр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канфіцюр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канфлікт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канфіска́цыя (11)
(5) гіпю́р ‹
› канфіско́ўвацца (14)
(4) эпю́р ‹
› канфіско́ўваць (13)
(3) сю́р ‹
› канфіцю́рны (10)
(6) капцю́р ‹
› канфлі́кт (8)
(6) кіпцю́р ‹
› канфліктава́цца (14)
(5) куцю́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
