Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

канфлікт, -у, Месны склон -кце, мужчынскі род
Сутыкненне процілеглых бакоў, поглядаў, сіл; сур'ёзная спрэчка, нязгода. Уступіць у канфлікт. ▪ Палешукі агрызаліся, і на гэтым грунце вынікалі канфлікты. ← Якуб Колас. Канфлікт паміж фірмай і рабочымі — вечная тэма класавай барацьбы. ← Міхась Машара. // Ускладненне ў міжнародных адносінах, якое часам прыводзіць да ўзброенага сутыкнення. Міжнародныя канфлікт. // Супярэчнясць, сутычка, пакладзеная ў аснову сюжэта мастацкага твора. Канфлікт рамана — барацьба новага чалавека-калектывіста і чалавека-ўласніка. ← газета «Літаратура і мастацтва».
[Лац. conflictus.]

❌

канфлікт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова канфлікт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	канфлі́кт мн. канфлі́кты
Родны каго? чаго?	канфлі́кту мн. канфлі́ктаў
Давальны каму? чаму?	канфлі́кту мн. канфлі́ктам
Вінавальны каго? што?	канфлі́кт мн. канфлі́кты
Творны кім? чым?	канфлі́ктам мн. канфлі́ктамі
Месны у кім? у чым?	канфлі́кце мн. канфлі́ктах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Хочаш ісці хутка — ідзі адзін. Хочаш ісці далёка — ідзіце разам.
If you want to go fast, go alone. If you want to go far, go together.

афрыканская прыказка

Слова канфлікт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік канфлікт — у родным, давальным, творным і месным склоне

канфлікт

Навігатар

Мемчыкі