Лунінец

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Лунінец
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Луніне́ц мн. Лунінцы́
Родны каго? чаго?	Лунінца́ мн. Лунінцо́ў
Давальны каму? чаму?	Лунінцу́ мн. Лунінца́м
Вінавальны каго? што?	Луніне́ц мн. Лунінцы́
Творны кім? чым?	Лунінцо́м мн. Лунінца́мі
Месны у кім? у чым?	Лунінцу́ мн. Лунінца́х
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.

Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

Luniniec — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА