аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дзіклівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіклі́васць мн. дзіклі́васці |
| Родны каго? чаго? |
дзіклі́васці мн. дзіклі́васцяў, дзіклі́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
дзіклі́васці мн. дзіклі́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
дзіклі́васць мн. дзіклі́васці |
| Творны кім? чым? |
дзіклі́васцю мн. дзіклі́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіклі́васці мн. дзіклі́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прысто́лак — скрыня ў стале, шуфляда
прыскры́нак — скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў
Запомні раз і назаўсёды:
КАГО? — МЯНЕ / ЦЯБЕ / СЯБЕ (Я_Е)
КАМУ? — МНЕ / ТАБЕ / САБЕ
dziklivasć — беларуская лацінка
Слова дзіклівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзіклівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзікун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіка́цца (8)
(12) здзе́клівасць ‹
› дзі́кі (5)
(12) даце́клівасць ‹
› дзіклі́ва (8)
(11) заі́клівасць ‹
› дзіклі́вы (8)
(12) пані́клівасць ‹
› дзіко́вы (7)
(13) прані́клівасць ‹
› дзіко́ў (6)
(15) непрані́клівасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.