STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
здзі́ўленая
м. здзі́ўлены н. здзі́ўленае мн. здзі́ўленыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
здзі́ўленай, здзі́ўленае
м. здзі́ўленага н. здзі́ўленага мн. здзі́ўленых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
здзі́ўленай
м. здзі́ўленаму н. здзі́ўленаму мн. здзі́ўленым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
здзі́ўленую
м. здзі́ўлены (неадуш.), здзі́ўленага (адуш.) н. здзі́ўленае мн. здзі́ўленыя (неадуш.), здзі́ўленых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
здзі́ўленай, здзі́ўленаю
м. здзі́ўленым н. здзі́ўленым мн. здзі́ўленымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
здзі́ўленай
м. здзі́ўленым н. здзі́ўленым мн. здзі́ўленых |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
zdziŭlieny — беларуская лацінка
Слова здзіўлены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове здзіўляльны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› здзі́ўлена (9)
(11) ужыццё́ўлены ‹
› здзі́ўленасць (12)
(11) ужыццё́ўлены ‹
› здзіўле́нне (10)
(10) задзі́ўлены ‹
› здзіўля́льна (11)
(12) абсаплі́ўлены ‹
› здзіўля́льны (11)
(12) ашчаслі́ўлены ‹
› здзіўля́цца (10)
(12) ашчаслі́ўлены ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
