здзіўленасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова здзіўленасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	здзі́ўленасць мн. здзі́ўленасці
Родны каго? чаго?	здзі́ўленасці мн. здзі́ўленасцяў, здзі́ўленасцей
Давальны каму? чаму?	здзі́ўленасці мн. здзі́ўленасцям
Вінавальны каго? што?	здзі́ўленасць мн. здзі́ўленасці
Творны кім? чым?	здзі́ўленасцю мн. здзі́ўленасцямі
Месны у кім? у чым?	здзі́ўленасці мн. здзі́ўленасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

му́сібыць — відаць (пабочнае слова)

Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.

правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.

што вачамі лыпаем?

zdziŭlienasć — беларуская лацінка

Слова здзіўленасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: