аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
здзяўба́ная
м. здзяўба́ны н. здзяўба́нае мн. здзяўба́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
здзяўба́най, здзяўба́нае
м. здзяўба́нага н. здзяўба́нага мн. здзяўба́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
здзяўба́най
м. здзяўба́наму н. здзяўба́наму мн. здзяўба́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
здзяўба́ную
м. здзяўба́ны (неадуш.), здзяўба́нага (адуш.) н. здзяўба́нае мн. здзяўба́ныя (неадуш.), здзяўба́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
здзяўба́най, здзяўба́наю
м. здзяўба́ным н. здзяўба́ным мн. здзяўба́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
здзяўба́най
м. здзяўба́ным н. здзяўба́ным мн. здзяўба́ных |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
— Чаму вы атруцілі суседзяў?
— У краме сказалі, што атручваць тараканаў лепш разам з суседзямі.
zdziaŭbany — беларуская лацінка
Слова здзяўбаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове здзяцінелы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› здзяка́цца (9)
(10) аддзяўба́ны ‹
› здзяньгу́біць (12)
(11) наддзяўба́ны ‹
› здзяржа́ць (9)
(11) наддзяўба́ны ‹
› здзяўба́ць (9)
(11) раздзяўба́ны ‹
› здзяўбці́ (8)
(11) раздзяўба́ны ‹
› здзяўбці́ся (10)
(11) раздзяўба́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.