STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне
праскланяць слова наддзяўбаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
наддзяўба́ная
м. наддзяўба́ны н. наддзяўба́нае мн. наддзяўба́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
наддзяўба́най, наддзяўба́нае
м. наддзяўба́нага н. наддзяўба́нага мн. наддзяўба́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
наддзяўба́най
м. наддзяўба́наму н. наддзяўба́наму мн. наддзяўба́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
наддзяўба́ную
м. наддзяўба́ны (неадуш.), наддзяўба́нага (адуш.) н. наддзяўба́нае мн. наддзяўба́ныя (неадуш.), наддзяўба́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
наддзяўба́най, наддзяўба́наю
м. наддзяўба́ным н. наддзяўба́ным мн. наддзяўба́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
наддзяўба́най
м. наддзяўба́ным н. наддзяўба́ным мн. наддзяўба́ных |
| Кароткая форма |
наддзяўба́на |
скарбніца
Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.
Серыял «Гульня ў кальмара»: гулец 333 купляў крыпту і апусціўся на самае дно.
Фільм «Платформа»: найніжэйшы ўзровень — 333.
naddziaŭbany — беларуская лацінка
Слова наддзяўбаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове надзелены + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наддзю́бак (9)
(10) абдзяўба́ны ‹
› наддзяржаўнасць (15)
(10) аддзяўба́ны ‹
› наддзяржа́ўны (12)
(10) аддзяўба́ны ‹
› наддзяўбацца (12)
(9) здзяўба́ны ‹
› наддзяўба́ць (11)
(9) здзяўба́ны ‹
› наддзяўбці́ (10)
(11) раздзяўба́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).