аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
здупле́лая
м. здупле́лы н. здупле́лае мн. здупле́лыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
здупле́лай, здупле́лае
м. здупле́лага н. здупле́лага мн. здупле́лых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
здупле́лай
м. здупле́ламу н. здупле́ламу мн. здупле́лым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
здупле́лую
м. здупле́лы (неадуш.), здупле́лага (адуш.) н. здупле́лае мн. здупле́лыя (неадуш.), здупле́лых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
здупле́лай, здупле́лаю
м. здупле́лым н. здупле́лым мн. здупле́лымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
здупле́лай
м. здупле́лым н. здупле́лым мн. здупле́лых |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
У нас у Беларусі гарадоў няма: у нас або вёска, або завод.
zdupliely — беларуская лацінка
Слова здуплелы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове здураны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› здумля́цца (9)
(7) самле́лы ‹
› здумля́ць (8)
(6) умле́лы ‹
› здупле́ласць (11)
(8) прымле́лы ‹
› здуравацца (10)
(9) пацяпле́лы ‹
› здурава́ць (9)
(5) тле́лы ‹
› зду́ранасць (10)
(7) датле́лы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.