здуранасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова здуранасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зду́ранасць мн. зду́ранасці
Родны каго? чаго?	зду́ранасці мн. зду́ранасцяў, зду́ранасцей
Давальны каму? чаму?	зду́ранасці мн. зду́ранасцям
Вінавальны каго? што?	зду́ранасць мн. зду́ранасці
Творны кім? чым?	зду́ранасцю мн. зду́ранасцямі
Месны у кім? у чым?	зду́ранасці мн. зду́ранасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

zduranasć — беларуская лацінка

Слова здуранасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: