аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова броўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бро́ўка мн. бро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
бро́ўкі мн. бро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
бро́ўцы мн. бро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
бро́ўку мн. бро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
бро́ўкай, бро́ўкаю мн. бро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бро́ўцы мн. бро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вось на свеце як бывае: хто працуе, той і мае.
— А Толік выйдзе?
— Толік памёр.
— А скіньце мяч!
broŭka — беларуская лацінка
Слова броўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік броўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове броўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бро́снецца (9)
(10) прынаро́ўка ‹
› бро́снець (8)
(9) матаро́ўка ‹
› бро́сня (6)
(7) шаро́ўка ‹
› бро́ўкаўскі (10)
(8) жабро́ўка ‹
› бро́ўнаўскі (10)
(11) чарнабро́ўка ‹
› бро́ўнік (7)
(8) шабро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.