STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шароўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шаро́ўка мн. шаро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шаро́ўкі мн. шаро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
шаро́ўцы мн. шаро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шаро́ўку мн. шаро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шаро́ўкай, шаро́ўкаю мн. шаро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шаро́ўцы мн. шаро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў цесце можна палец вывіхнуць.
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
šaroŭka — беларуская лацінка
Слова шароўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шароўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шароцце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Шаро́н (5)
(9) панаро́ўка ‹
› шаро́н (5)
(10) прынаро́ўка ‹
› шаро́навы (8)
(9) матаро́ўка ‹
› шаро́хацца (9)
(6) бро́ўка ‹
› шаро́хаць (8)
(8) жабро́ўка ‹
› шаро́хнуцца (10)
(11) чарнабро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
