аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова брунжанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
брунжа́нне мн. брунжа́нні |
| Родны каго? чаго? |
брунжа́ння мн. брунжа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
брунжа́нню мн. брунжа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
брунжа́нне мн. брунжа́нні |
| Творны кім? чым? |
брунжа́ннем мн. брунжа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
брунжа́нні мн. брунжа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытайся не ў старога, а ў бывалага.
— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.
brunžannie — беларуская лацінка
Слова брунжанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брунжанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брункрэс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бруне́тачка (10)
(10) драпе́жанне ‹
› бруне́тка (8)
(9) Узві́жанне ‹
› бруне́цік (8)
(8) блі́жанне ‹
› брунжа́ць (8)
(10) трыво́жанне ‹
› брункрэ́с (8)
(11) упрыго́жанне ‹
› брунэ́лька (9)
(10) хандо́жанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Брэст