брунжаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў брунжаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	брунжа́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я брунжу́ мы брунжы́м ты брунжы́ш вы брунжыце́ ён, яна, яно брунжы́ць яны брунжа́ць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. брунжа́ла м. брунжа́ў н. брунжа́ла мн. брунжа́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты брунжы́ вы брунжы́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	брунжучы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— А калі вы пачалі працаваць у гэтай кампаніі?
— Калі мне прыгразілі звальненнем.

brunžać — беларуская лацінка

Слова брунжаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: