Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

абшчына, -ы, жаночы род
1. У дакласавым і як перажытак у класавым грамадстве — форма аб'яднання людзей, якой характэрна калектыўная ўласнасць на сродкі вытворчасці, сумесная праца з ураўняльным размеркаваннем, а таксама частковае або поўнае самакіраванне. Першабытная абшчына. Сямейная абшчына. Сялянская абшчына. ▪ Рускія рэвалюцыянеры-дэмакраты хоць і былі сацыялістамі-утапістамі, бо марылі перайсці да сацыялізма праз сялянскую абшчыну, мінаючы капіталіам, аднак яны карэнным чынам адрозніваліся ад сацыялістаў-утапістаў Заходняй Еўропы. ← Міхась Ларчанка.
2. Добраахвотнае аб'яднанне для сумеснай дзейнасці; брацтва, садружнасць, арганізацыя. Раскольніцкая абшчына. Абшчына хрысціян.

❌

абшчына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова абшчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	абшчы́на мн. абшчы́ны
Родны каго? чаго?	абшчы́ны мн. абшчы́н
Давальны каму? чаму?	абшчы́не мн. абшчы́нам
Вінавальны каго? што?	абшчы́ну мн. абшчы́ны
Творны кім? чым?	абшчы́най, абшчы́наю мн. абшчы́намі
Месны у кім? у чым?	абшчы́не мн. абшчы́нах
Клічная форма	— мн. —

Праз камароў загінула 52 мільярды чалавек — гэта 50 % людзей за ўсю гісторыю чалавецтва. А ты павукоў баішся…
The Mosquito: A Human History of Our Deadliest Predator

Кажуць, у Ісландыі няма камароў.

Слова абшчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік абшчына — у родным, давальным, творным і месным склоне

абшчына

Навігатар

Мемчыкі